| Trendy: |
วันอังคารที่ 22 มีนาคม 2011 เวลา 10:44 น. | 
เขียนโดย Administrator | 
| 
| 
“จับมัดไว้เลยแม่”
รักจริง หวังแต่ง!
ธวัช เย็นใจ
เรื่องของโสภาพรรณราย ชื่อของเธอก็บอกอยู่แล้ว สวยเพริศพริ้งขนาดไหน มีชายหนุ่มหลายมารุมตอมและขอความรัก แอบแนบอิงอุรา “รักจริงหวังแต่ง”
ตอนที่เธอ มีอายุ ๑๘ ปี คุณแม่บอกว่า “โสภาเอ๊ย มีคนมาขอแต่งงานกับลูกแน่ะ”
โสภาฯถามไปทันที “เค้าหล่อไหมแม่?”
เมื่อเธอมีอายุได้ ๒๐ ปี วันหนึ่งคุณแม่ก็บอกอีกว่า “มีคนหนึ่งอยากจะมาสู่ขอลูกนะ”
โสภาฯถามกลับไปว่า “เขารวยไหมคะคุณแม่?”
เมื่อเธอมีอายุ ๒๕ ปี คุณแม่ก็บอกว่า “เออนี่ มีคนหนึ่งมาพูดกับแม่ว่า เขาอยากเป็นฝั่งเป็นฝา และเขาหมายตาลูกไว้นะ”
“เขารักจริงไหมคะแม่?” โสภาฯถามเสียงอ่อน
เวลาผ่านไป(ไวเหมือนโกหก) เมื่อเธอย่างเข้าวัย ๓๐ ปี วันหนึ่งคุณแม่ก็พูดด้วยความห่วงใยว่า “มีคนหนึ่งจะมาทาบทามสู่ขอลูก”
โสภาฯถามแม่เบาๆว่า “เขาเป็นคนดีไหมคะแม่?”
วันเวลาผันผ่านไป โสภาพรรณรายย่างเข้าสู่ยามบ่ายคล้อย แสงแดดเริ่มโรยรา เธอก็มาถึงวัย ๓๕ ปี ในที่สุดก็มีฟางเส้นสุดท้ายลอยมา “เออนี่ มีคนหนึ่งเขาอยากจะมีทาบทามสู่ขอลูกไปเป็นเมียแน่ะ”
“มันอยู่ไหนคะแม่?” โสภาฯถามอย่างร้นรน “จับมันมัดไว้ก่อนเลยค่ะแม่ เดี๋ยวนี้หนูลงไป”
???!!
คุณคิดอย่างไรกับคู่ของอาดัมเอวา ทั้งสองไม่ได้มีสิทธิ์เลือกคู่ครองเลย ทุกอย่างพระเจ้าจัดให้หมด ส่วนคู่ของอับราฮัมกับซาราห์ก็เป็นการแต่งงานกับญาติใกล้ชิด(ลูกพี่ลูกน้อง) ส่วนคู่ของอิสอัคกับเรเบคาห์นั้นแม้จะยังอยู่ในหมู่เครือญาติ แต่ผู้ใหญ่ก็ยังเปิดโอกาสให้เลือกบ้าง อ่านในปฐมกาลบทที่ ๒๔
ศิษยาภิบาลหลายคนนำเรื่องของทั้งสองคนมาเป็นตัวอย่าง “คู่พระพร” โดยเสนอหลักความจริงคือ ประการแรก การเสาะหาคู่ครองจะเริ่มต้นเมื่อถึงวัยอันสมควร ประการที่สอง มีคิดถึงเรื่องนี้อย่างจริงจัง เพื่อการเลือกจะถูกต้องตามน้ำพระทัยของพระเจ้า เราเห็นว่าคนรับใช้ของอับราฮัมจะต้องให้คำสัญญา(สาบาน)อย่างเคร่งครัด ที่จะไม่หาหญิงต่างชาติ(ประยุกต์ : คนที่ไม่ใช่คริสเตียน) มาเป็นภรรยาของอิสอัคผู้เป็นนาย ซึ่งเรื่องนี้มีความสำคัญต่ออนาคต เป็นตัวกำหนดความราบรื่นและยืนยาวนานในชีวิตการครองเรือนของเขาทั้งสองด้วย
ประการที่สาม ใช้เวลาและขั้นตอนในการเสาะหาคู่ครองนานพอสมควร ประการที่สี่ เมื่อคนรับใช้ของอับราฮัมเห็นหญิงสาวที่เหมาะสมแล้ว เขาไม่ได้รีบผลีผลามเข้าไปกระโตกกระตาก(ทำให้ไก่ตื่น) แต่คุกเข่าลงอธิษฐานขอความมั่นใจในน้ำพระทัยของพระเจ้า ประการที่สาม มีการติดต่อพูดคุยทั้งตัวเจ้าสาวเองและครอบครัวของเธอ ประการสุดท้าย มีการ “เข้าตามตรอก ออกตามประตู”กล่าวคือมีสู่ขอ ให้ของหมั้นและก็ลงเอยด้วยการแต่งงานแต่งการ
“อิสอัคก็พาเธอเข้ามาในเต๊นท์ของซาราห์มารดาของท่าน(เป็นการประกอบพิธีสมรส)และรับเธอไว้เป็นภรรยาของท่าน และท่านก็รักเธอ อิสอัคก็ได้รับความเล้าโลม ภายหลังจากที่มารดาของท่านสิ้นชีวิตแล้ว” (ฐก. ๒๔.๖๗)
พระคัมภีร์ฉบับประชานิยมแปลได้บรรยากาศดี “แล้วอิสอัคก็พาเรเบคาห์เข้าไปอยู่ในกระโจมของเขา รับเธอไว้เป็นภรรยา อิสอัครักเรเบคาห์มาก เขาค่อยมีความสุขขึ้นจากที่ได้นางมาเป็นผู้ปลอบใจ หลังจากที่มารดาของเขาสิ้นชีวิตไปแล้ว”
วันหนึ่ง เราได้ถามพวกหญิงสาวในคริสตจักรว่า อยากจะได้คู่ชีวิตแบบไหน? คำตอบออกมาคือต้อง “หล่อ รวย และซื่อสัตย์”
เมื่อถามว่าถ้าเลือกคุณสมบัติได้เพียงแค่สองอย่างล่ะ จะเลือกเอาอะไร? พวกเธอตอบว่า “ร่ำรวยและซื่อสัตย์”
และเราถามต่อไปอีกว่า หากสามารถเลือกได้เพียงอย่างเดียวล่ะ? จะเอาอะไร? พวกเธอตอบอย่างพร้อมเพียงกันว่า “เป็นคนที่ซื่อสัตย์”
พระวจนะของพระเจ้ายืนยันว่า “คนที่ซื่อสัตย์จะได้รับพร” (สภษ. ๒๘.๒๐) พระองค์ทรงอวดโมเสสต่อหน้าประชากรอิสราเอลว่า ท่านเป็นคนซื่อสัตย์ (กดว. ๑๒.๗) เปาโลเตือนคริสเตียนในเมืองฟีลิปปีว่า “จงเป็นคนซื่อสัตย์ในประการทั้งปวง” (๑ ทธ. ๓.๑๑) และตัวของเปาโลเป็นตัวอย่างในเรื่องนี้ก่อน (๒ คร. ๘.๒๑)
เป็นจริงตามที่พระคัมภีร์ที่กล่าวถึงการดำเนินชีวิตคู่ผัวตัวเมียที่ดีนั้น จะเป็นแบบอย่างแก่คนอื่น มีความสุข เป็นที่พอพระทัยของพระเจ้า และชีวิตของทั้งคู่จะเป็นพระพรต่อเชื้อสายวงศ์ตระกูล เป็นประโยชน์ต่อคริสตจักร ต่อชุมชนและประเทศชาติ “จงให้น้ำพุของเจ้าได้รับพร และเปรมปรีดิ์อยู่กับภรรยาคนที่เจ้าได้เมื่อยังหนุ่มนั้น” (สภษ. ๕.๑๘)
“จงสุขสันต์กับภรรยาอย่าเปลี่ยนแปร
ใฝ่รักแท้หญิงเดียวที่ร่วมวิวาห์
นางแสนงามสวยสง่าดูท่าทาง
ดุจนางกวางรวยเล่ห์เสน่หา
นางเสนอบำเรอสุขปลุกวิญญาณ์
แนบอุราด้วยรักประจักษ์ใจ”[1]
[1] สภษ. ๕.๑๘-๑๙ ฉบับประชานิยม
