ความสว่างในยุคสุดท้าย

ดนล. ๑๒.๑-๔

คำนำ

ผู้เผยพระวจนะดาเนียลได้เขียนพระธรรมเล่มนนี้ขึ้นในราวปี กคศ. ๕๓๖ เป็นคำพยากรณ์ถึงยุคต่อมา จนถึงยุคปัจจุบัน เนื้อหาสาระกล่าวถึงพระเจ้าทรงเป็นผู้ประทานสติปัญญา ให้คนของพระองค์เข้าใจในนิมิตที่มาจากสวรรค์

หลายคนเชื่อและคลั่งไคล้ในคำทำนายของนอสตราดามุส ซึ่งเขียนคำพยากร์เป็นลักษณะของบทกลอน หลายอย่างอาจจะสำเร็จเป็นจริง แต่หลายอย่างก็เป็นเพียงคำพูดลมๆ แล้งๆ เชื่อถือไม่ได้ ทว่าคำทำนายในพระคริสตธรรมคัมภีร์เชื่อถือได้ ๑๐๐ % และจะสำเร็จเป็นจริงอย่างครบถ้วนแน่นอน

ยุคสุดท้าย

พระธรรมดาเนียลตอนนี้ได้ทำนายถึงคนชาติอิสราเอลในยุคต่อมา และไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังเล็งถึงยุคของเราปัจจุบันด้วย

๑) เวลาแห่งความทุกข์ยากลำบาก (ข้อ ๑)

มธ. ๒๔.๓-๓๑ พระเยซูคริสต์ได้ตรัสแก่สาวกถึง “วาระสุดท้าย” หรือยุคสุดท้ายของโลก ว่าจะมีผู้ช่วยให้รอดปลอมเกิดขึ้น จะมีสงครามระบาดไปทั่วโลก จะมีแผ่นดินไหว อาคารบ้านเรือนจะถล่มและผู้คนจะสูญเสียชีวิต และทรัพย์สิ่งของ จะมีความอดอยากและการกันดารอาหารเกิดขึ้น และผู้ที่เชื่อในพระเยซูจะถูกกดขี่ข่มเหง ความรักของผู้คนจะจางลง ผู้ที่เชื่อในพระเจ้าจะต้องมีความอดทน “ผู้ใดทนได้ถึงที่สุด ผู้นั้นจะรอด” (ข้อ ๑๓)

๒) ความรู้จะทวีมากขึ้น (ข้อ ๔)

ปัจจุบันเป็นยุคแห่งข้อมูลข่าวสารและความรู้อย่างแท้จริง มีการสอนในทุกสาขาวิชา มีนักคิด นักเขียน นักพูดและนักปฏิบัติ ทุกวันนี้เราสามารถเรียนจนถึงขึ้นปริญญาเอกโดยไม่ต้องออกจากบ้าน เพราะเรียนทางสื่ออินเทอร์เน็ต

ข้อคิด : เรารู้ทุกอย่าง นอกจากตัวเราเอง, บางคนยิ่งรู้มากยิ่งทำชั่วมาก

พระคัมภีร์บอกว่า ความรู้ทำให้เกิดความลำพอง(หยิ่งจงหอง) แต่ความรักเสริมสร้างขึ้น (๑ คธ. ๘.๑)

๓) คนเป็นอันมากจะวิ่งไปวิ่งมา (ข้อ ๔)

คนสมัยนี้เดินทางเป็นว่าเล่น ไม่ว่าเครื่องบิน รถไป รถทัวร์เต็มทุกเที่ยว จนต้องมีการจองตั๋วล่วงหน้าเป็นเวลานาน ยุคแห่งการเสาะแสวงหา ไล่ไขว่คว้าหาความหมายของชีวิต หาความอิ่มใจและความพึงพอใจ แต่หาไม่พบ เพราะหาผิดที่ สันติสุขที่แท้จริงมีอยู่ในพระเยซูคริสต์เท่านั้น (ยน. ๑๔.๒๗)

ปญจ. ๒.๒๐-๒๓ บอกถึงสภาพของมนุษย์ยุคปัจจุบัน ที่ตรากตรำทางานหนัก และหน้าดำคร่ำเครียด แต่บั้นปลายของจุดหมายกลับมีแต่ความเจ็บปวด สลดใจและไม่สงบสุข

วาระสุดท้าย (ข้อ ๒-๓)

พระธรรมดาเนียลตอนนี้ได้คนในยุคสุดท้ายออกเป็น ๒ พวก คือ คนบาปกับคนชอบธรรม หรือคนชั่วกับคนดี หรือคนที่เชื่อพระเจ้ากับคนที่ไม่เชื่อ ซึ่งบอกถึงผลสุดท้ายที่มีลักษณะแตกต่างกันอย่างชัดเจน ในวันสุดท้ายเมื่อพระเยซูคริสต์เสด็จมาครั้งที่ ๒ ทุกคนที่ตายแล้วจะฟื้นขึ้นมาอีก และเข้าสู่การพิพากษา (๑ ธส. ๔.๑๓-๑๘)

๑) พวกแรก – หลับอยู่ในผงคลีดินแห่งแผ่นดินโลก จะตื่น(ฟื้น)ขึ้นมาและเข้าสู่ความอับอายขายหน้า ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น? เพราะคนเหล่านี้ไม่เชื่อพระเจ้า จะต้องถูกพิพากษาและลงสู่บึงไฟนรก “เข้าสู่ความตายนิรัดร์”

๒) พวกที่สอง – หลับอยู่ในผงคลีแห่งแผ่นดินโลกเหมือนกัน แต่ตื่น(ฟื้น)ขึ้นมารับเกียรติและสง่าราศีในแผ่นดินสวรรค์ และเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์

(๔) คนของพระเจ้า (ข้อ ๓)

ในพระคัมภีร์ตอนนี้ ดาเนียลได้บอกถึงลักษณะของคริสเตียนที่ปรนนิบัติรับใช้พระเจ้าด้วยความซื่อสัตย์ และจงรักภักดี คือ

๑) บรรดาคนที่ฉลาด

มธ. ๗.๒๔ พระเยซูตรัสว่า คนฉลาดสร้างเรือนของตนไว้บนศิลา (พระคริสต์)

๒) จะส่องแสงเหมือนแสงฟ้า

เขาเป็นผู้ที่นำคนจำนวนมากมาสู่ความชอบธรรม เขาจะส่องแสงเหมือนดาวในท้องฟ้า พระเยซูตรัสว่า “เราเป็นความสว่างของโลก” (ยน. ๘.๑๒) และตรัสบอกคริสเตียนว่า “ท่านทั้งหลายเป็นความสว่างของโลก” (มธ. ๕.๑๔)

มีเรื่องเล่าว่า ครั้งหนึ่งได้เกิดบุบัติเหตุตรงทางข้ามทางรถไป คือรถไฟแล่นชนรถบรรทุก มีคนตายและบาดเจ็บจำนวนมาก เจ้าหน้าที่ตำรวจได้จับตัวยามรักษาการณ์มาสอบสวน “ตอนที่รถไฟแล่นมาคุณอยู่ที่นั่นหรือเปล่า? ตำรวจถาม ยามตอบว่า “อยู่ครับ ผมประจำหน้าที่อยู่”

“คุณกันทางรถยนต์ และแกว่งไฟฉายไปมาหรือเปล่า?” ตำรวจซัก ยามตอบว่า “ผมทำตามระเบียบทุกอย่างเลยครับ”

เจ้าหน้าที่ปล่อยตัวผู้ต้องหาไปโดยไม่สามารถเอาผิดได้ ขณะที่เดินลงจากโรงพัก ยามกระซิบบอกแก่เพื่อนสนิทของตนว่า “ดีนะที่ตำรวจไม่ได้ถามว่า ไฟฉายนั้นมีไฟหรือเปล่า? ไม่งั้นกูติดคุกหัวโตเลย”

คำถาม : คุณเป็นคริสเตียนทีมีความสว่างหรือเปล่า?

สรุป

พระเจ้าตรัสผ่านทางผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ ถึงคนของพระองค์ว่า “จงลุกขึ้น ฉายแสง เพราะว่าความสว่างของเจ้ามาแล้ว และพระสิริของพระเจ้าขึ้นมาเหนือเจ้า” (อสย. ๖๐.๑)

พระเจ้าต้องการให้เราทุกคนเป็นความสว่างของพระองค์ในยุคสุดท้าย.