ไว้วางใจในพระเจ้า

ยรม. ๑๗.๕-๘

คำนำ

ในสภาพการณ์ปัจจุบัน สิ่งที่คริสเตียนทำได้ดีที่สุดคือ การปลอบโยนและหนุนจิตชูใจซึ่งกันและกัน ดังที่พระธรรมฮีบรูกล่าวว่า “จงหนุนใจกันและกันให้มากยิ่งขึ้น เพราะพระเยซูคริสต์ใกล้จะเสด็จกลับมาแล้ว” (ฮร.๑๐.๒๕)

ดาวิดกล่าวว่า “พระราชาแห่งอิสราเอลออกมาตามหาผู้ใด ฝ่าพระบาทไล่ตามผู้ใด ไล่ตามสุนัขที่ตายแล้ว ไล่ตามตัวหมัด” (๒๔.๑๔)

ขณะที่ขับรถไปตามถนน คุณเคยเห็นสุนัขตายไหม? หมาตายข้างถนนนั้นไม่มีคนสนใจ ไม่มีค่า ไม่มีคนเก็บ ปล่อยให้ขึ้นอืดส่งกลิ่นเน่าเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว ต่างจากตนตายข้างถนนจะมีคนจำนวนมากหยุดดูด้วยความสนใจ

บทเรียน : บนถนนแห่งชีวิตของเราบางครั้งจะมีสุนัขตาย ซึ่งหมายถึงความผิดบาป โดยที่เราไม่ได้กำจัดมันออกไป เช่น ความใคร่ ตัณหา ความโลภ ความอิจฉาริษยา หรือความมักใหญ่ใฝ่สูงจนเกินขอบเขต การรักสิ่งอื่นๆ มากว่ารักพระเจ้า ฯลฯ ขอให้อ่าน ๑ ยน. ๑.๙ และปฏิบัติตามพระวจนะของพระเจ้านั้น

ความเจ็บปวดในอดีต

๑) บาดแผลในจิตใจ

สุนัขตายในชีวิตของเรา อาจจะเป็นความเจ็บปวดลึกๆในจิตใจ ที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข หรืออาจจะเป็นปมด้อย ความน้อยเนื้อต่ำใจ หรือการลงโทษตัวเองในทำนองที่ “ฉันไม่ดีพอ”

๒) ไล่ล่าตามหาอดีต

สุนัขตายในชีวิตของเรา อาจจะเป็นการล่าไล่หาอดีต ที่ไม่อาจหวนกลับคืนมา บางทีเราจะคิดและพูดว่า “ถ้าฉันตัดสินใจทำอย่างนั้น ฉันคงจะดีกว่านี้” เช่น ในการเลือกคู่ครอง การเลือกอาชีพการงาน หรือคิดถึงสิ่งที่แก้ไขไม่ได้ “ถ้าไม่ทำคงดีกว่านี้” “ถ้าฉันไม่ขับรถเร็วคงไม่เกิดอุบัติเหตุ” เป็นต้น

ในภาษาอังกฤษมีสองคำ ที่มักใช้สำหรับการเลือกในการดำเนินชีวิต คือ คำแรก Victim หมายถึงตกเป็นเหยื่อ คำที่สอง Victor หมายถึงผู้ชนะ – ในการดำเนินชีวิตคริสเตียน ท่านอยากจะเป็น ตกเป็นเหยื่อหรือท่านอยากจะเป็นผู้ชนะ?

มลภาวะเป็นพิษ

สุนัขตายย่อมมีกลิ่นไม่ดี ไม่ต้องถึงกับหมาตายหรอก แค่เป็นหมาขี้เรื้อนก็มีกลิ่นเหม็นแย่แล้ว

ในเรื่องสั้นของผมเรื่องหนึ่ง ได้เขียนเกี่ยวกับหมาขี้เรื้อนตัวหนึ่งที่มันไม่รู้ตัวว่ามันเป็นขี้เรื้อน มันคิดว่าที่มันคันคะเยอนั้นเกี่ยวกับสถานที่ ดังนั้นจึงย้ายที่อยู่ไปเรื่อยๆ

ผมได้เปรียบเทียบขี้เรื้อนเป็นความผิดบาป มันเกาะติดอยู่กับคริสเตียนหลายคนโดยที่ไม่รู้ตัว เขาคิดว่าที่เป็นอย่างนี้เป็นเพราะโบสถ์ไม่ดี อาจารย์ศิษยาภิบาลไม่ดี หรือเพื่อนๆที่อยู่รอบข้างไม่ดี จึงย้ายโบสถ์อยู่เรื่อยๆ แต่ไม่มีที่ไหนดีและเหมาะสมกับเขาสักแห่ง อันที่จริงไม่เกี่ยวกับสถานที่ แต่เกี่ยวกับความผิดบาปที่เขาไม่ได้สารภาพต่อพระเจ้าต่างหาก

สรุป

ฮีบรู ๑๒.๑๕ ได้กล่าวเตือนคริสเตียนว่า จงระวังให้ดี อย่าให้ใครเพิกเฉยต่อพระคุณของพระเจ้า และอย่าให้รากขมขื่นงอกขึ้นมาทำความยุ่งยากให้ และจะเป็นเหตุให้คนเป็นอันมากต้องเสียไป

มีสองสิ่งที่ทำให้คนของพระเจ้าต้องหลงไป

-ไม่ได้คิดถึงพระคุณอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า

-ปล่อยให้รากขมขื่นงอกขึ้นมาในจิตใจ อันได้แก่ความผิดบาป เนื้อหนังต่างๆ และการยอมฟังเสียงของมารซาตาน และทำตามความประสงค์ของมัน

วิธีที่จะจัดการกับสุนัขที่ตายแล้วคือ “ฝัง” หรือ “เผาเสีย” (๑ ยน.๑.๙)